Co zakazuje prawo?
Dekret federalny z mocą ustawy nr 30 z 2021 r. o zwalczaniu środków odurzających i substancji psychotropowych zakazuje importu, eksportu, przewozu, produkcji, wytwarzania, wwozu, posiadania lub nabywania substancji kontrolowanych oraz powiązanych czynów, poza przypadkami dozwolonymi.
Art. 10 dotyczy substancji z tabel 1, 2, 4 (sekcja 1) i 5. Art. 11 dotyczy tabel 3, 6, 7 i 8. Rośliny, z których pozyskuje się środki odurzające, reguluje osobny rozdział od art. 14. Samo posiadanie jest więc przestępstwem na podstawie tych artykułów, odrębnym od przestępstw użytku osobistego z art. 41 do 44.
Jakie są kary?
Kary za te przestępstwa ustala tabela 10 ustawy i zależą od substancji oraz ilości. Ustawa dodaje następnie surowsze kary, gdy celem jest handel lub promocja.
Zgodnie z art. 57 naruszenie art. 10 ust. 1 lub art. 14 podlega karze według tabeli 10, a karą jest śmierć, jeśli przestępstwo popełniono z zamiarem handlu lub promocji albo sprawca należy do grupy wrogiej lub zorganizowanej bandy albo działa na jej korzyść. Zgodnie z art. 58 naruszenie art. 11 podlega karze według tabeli 10, a karą jest śmierć lub dożywocie w tych samych okolicznościach obciążających. Art. 59 dotyczy osoby uprawnionej do posiadania substancji, która narusza cel zezwolenia: kara pozbawienia wolności nie krótsza niż pięć lat i grzywna nie mniejsza niż 100 000 dirhamów, do dożywocia i grzywny od 100 000 do 200 000 dirhamów, jeśli zamiarem jest handel lub promocja.
Dlaczego zamiar ma tak duże znaczenie?
Ponieważ ta sama ilość może podlegać bardzo różnym karom zależnie od tego, czy wykaże się, że była przeznaczona na użytek osobisty, czy do handlu lub promocji.
Granicę wyznacza sama ustawa: użytek osobisty regulują art. 41 do 45, a zamiar handlu lub promocji uruchamia zaostrzone kary z art. 57 do 59. W praktyce oskarżenie opiera się na ilości, opakowaniu, komunikacji, pieniądzach i okolicznościach zatrzymania. Obrona bada każdy z tych elementów i to, co mogą, a czego nie mogą wykazać.
Jakie obrony są często podnoszone?
Typowe linie obrony dotyczą świadomości, kontroli, sposobu uzyskania dowodów i kwalifikacji czynu.
Obejmują to, że oskarżony nie wiedział o obecności substancji lub nie miał nad nią rzeczywistej kontroli, że przeszukanie, zajęcie lub pobranie próbek było wadliwe, że analiza laboratoryjna lub łańcuch dowodowy nie są wiarygodne oraz że fakty wskazują na użytek osobisty, a nie handel. Żadna nie gwarantuje wyniku, a każda zależy od dowodów.
Co zrobić najpierw?
Nie mów nic o substancji bez porady
Oświadczenia o własności i celu mają największą wagę.
Zachowaj telefon i wiadomości
Niczego nie usuwaj. Usuwanie może wyglądać na ukrywanie.
Nie kontaktuj się ze współoskarżonymi ani świadkami
Zostaw to swojemu prawnikowi.
Zadzwoń do nas od razu
Wczesna interwencja liczy się najbardziej w tych sprawach.
Zadzwoń pod +971 50 653 1334 lub napisz na WhatsApp. Odpowiadamy o każdej porze.
Najczęstsze pytania
Czy samo posiadanie może prowadzić do długiej kary?
Tak. Art. 10, 11, 57 i 58 karzą samo posiadanie i nabywanie według tabeli 10, a kary rosną wraz z ilością.
Czy stosuje się karę śmierci?
Ustawa przewiduje ją w art. 57 i 58, gdy przestępstwo popełniono z zamiarem handlu lub promocji albo na rzecz grupy wrogiej lub zorganizowanej bandy, oraz w art. 59 przy powtórzeniu przez osobę uprawnioną. To, czy sąd ją orzeknie, zależy od dowodów, a wyroki można zaskarżyć.
Czy lekarz lub farmaceuta może ponosić odpowiedzialność?
Tak. Art. 59 dotyczy osoby uprawnionej do posiadania substancji, która narusza cel, do którego była uprawniona.
Czy cudzoziemiec jest deportowany po skazaniu?
Art. 75 nakazuje sądowi orzec deportację cudzoziemca skazanego za jakiekolwiek przestępstwo z ustawy, z dwoma wyjątkami. Zobacz nasz przewodnik o deportacji.
Powiązane poradniki
Źródła
Źródło: oficjalny tekst: dekret federalny nr 30 z 2021 r. o zwalczaniu środków odurzających i substancji psychotropowych na portalu legislacyjnym ZEA, sprawdzono 9 października 2026 r. W razie rozbieżności z tłumaczeniami rozstrzyga tekst arabski.
Ta strona zawiera informacje ogólne i nie stanowi porady prawnej.
Ta strona jest polskim tłumaczeniem poradnika napisanego po angielsku. W razie rozbieżności rozstrzyga wersja angielska i oficjalny tekst ustawy. Czytaj wersję angielską